Full circle

Vlak nadat ik mijn ticket had geboekt naar Taiwan, postte ik op Facebook een foto. Gewoon een zelfportret. Niks bijzonders. De eerste persoon die reageerde: de Taiwanese gids die we vijf jaar geleden hadden toen we Taiwan bezochten met een georganiseerde rondreis.

Ik ging natuurlijk terug reageren en gaf aan dat ik Taiwan zou bezoeken die maand. We zouden elkaar helaas niet zien, omdat hij tot het einde van het jaar volgeboekt zat met vijfdaagse pakketreizen (wat ik begrijp, hij is echt een hele goede en leuke gids).

Later in Taiwan zou ik tegen mijn broertje zeggen dat dit (zijn reageren op mijn foto) voor mij een bevestiging was dat ik er goed aan had gedaan om dat vliegticket te boeken. Mijn broertje zei vervolgens tegen mij dat ik erg dramatisch aan het doen was.

Continue reading Full circle

Advertisements

Hsinchu – het Chicago van Taiwan

Taiwan, zucht. Zit ik mijzelf nog regelmatig te knijpen dat ik zo stoer ben geweest, tegelijkertijd is het besef wel echt binnengekomen. Ik ben gegaan.

Want ik stond er echt. Op een dinsdagavond op Schiphol. Met mijn backpack. Alleen (niet helemaal alleen natuurlijk, Schiphol is ontzettend druk).

Om 15 uur later mijn paspoort af te laten stempelen door de Taiwanese douane-medewerker. Ik had een hele leuke vlucht gehad en zelfs al een vriendinnetje gemaakt.

Het was van begin tot eind een geweldige trip. Misschien naar omstandigheden niet helemaal vlekkeloos. Zo ontweken ik en mijn broertje ternauwernood een groot treinongeval en een vallend stuk rotsblok en belandde ik in mijn eerste auto-ongeluk ooit. Maar wat het allemaal zo geweldig maakte, was mijn mindset. Ik heb vre-se-lijk hard genoten. Ik was compleet zorgeloos, maakte nieuwe vrienden met de snelheid van het licht en durfde alles.

Continue reading Hsinchu – het Chicago van Taiwan

National Palace Museum – Taipei

Taipei is de hoofdstad van Taiwan en zeker een bezoek waard. Wat zeg ik: je kan er niet niet geweest zijn. En als je in Taipei bent, dan is een bezoek aan het National Palace Museum een must. 🙂

Dit museum huist een enorme collectie van Chinese kunst, meubelen, brieven, tekeningen etcetera en gaat terug tot de Ming / Qing dynastie. Ooit verzameld door de Chinese overheid (door onder andere gewoon bij mensen in hun huis binnen te wandelen en te eisen dat deze hun schatten zouden weggeven). In China werd de collectie met name bewaard in de Verboden Stad, waar zij slechts door een beperkt aantal personen bekeken mocht worden. Later werd het opengesteld voor een groter publiek.

De hele collectie is (hoe wonderlijk) ook meerdere malen verplaatst, om haar voortbestaan te waarborgen. De laatste keer was tijdens de dreiging van het communistische regime. Dat was het moment waarop de collectie naar Taiwan is verhuisd. Ik herhaal het nog maar eens: ze hebben stiekem, onder de neus van het Communistische regime, de hele collectie op een boot geladen en die naar Taiwan vervoerd. En het is geen kleine collectie. Hij is zo groot dat ze regelmatig de tentoongestelde voorwerpen moeten rouleren, om uberhaupt alles te kunnen laten zien.

Kroonjuweel van de collectie is de jade kool. Toen ik vijf jaar geleden op bezoek was, was deze uitgeleend. Nu kon ik haar wel in levende lijve bewonderen.

Maar onweerstaanbaar voor mij zijn de schilderijen die tentoongesteld zijn. Hoe ze in die tijden al zo mooi en elegant met kleuren en lijnen konden werken… En hoe zorgvuldig ze gepreserveerd zijn gebleven. Hoe dichtbij we mogen komen. Wetende dat datzelfde doek waar we nu naar kijken, jaren geleden door iemand werd beschilderd. Dat het schilderij in een kamer heeft gehangen, die waarschijnlijk nu helemaal niet meer bestaat. Bewonderd door mensen die niet meer hier zijn.

Tijdreizen. Dit komt aardig in de buurt.

Continue reading National Palace Museum – Taipei

Een liefdesbrief aan Taroko Gorge

Oh Taroko, hoe meer tijd ik met je doorbracht, hoe verliefder ik op je werd. Bedankt voor de toffe looproutes en bedankt voor jouw schoonheid. Bedankt voor de indrukwekkende, soms hele droevige verhalen die je hebt verteld. Je bent soms dodelijk, en vaak (een beetje) gevaarlijk, maar je bent mooi en interessant genoeg om je ondanks dat toch beter te willen leren kennen.

Bedankt dat ik door bij jou te zijn nieuwe dingen kon ontdekken over mezelf. Dingen die ik met me mee ga dragen. Dingen die nog heel persoonlijk en rauw zijn en lastig om te omschrijven, maar waar ik zo dankbaar voor ben dat ik ze nu weet. Dingen die misschien alleen jij me kon leren.

Voor nu zeg ik dat ik ervan overtuigd ben dat je mooi bent in ieder seizoen, in de regen, in de mist, in de zon. En ik hoop, hoop, hoop ooit te kunnen zeggen dat ik je in al jouw seizoenen mee heb mogen maken. Tot ziens! ❤

Continue reading Een liefdesbrief aan Taroko Gorge

Taiwan in foto’s

18 oktober 2018: Mijn eerste volle dag in Taiwan. De vorige avond laat arriveerde ik in Hsinchu. Nog met flinke last van jetlag maakte ik een wandeling door de stad en belandde uiteindelijk in een bus op weg naar de haven. Voorin zaten aandoenlijke, oude dames uitgebreid en luid te kletsen en te lachen. Ze klonken opgetogen nerveus, omdat ze niet helemaal door hadden hoe de chipkaart voor het openbaar vervoer werkte. Ik voelde de bus brommen onder mijn schoenzolen. Bij iedere halte werd een vrolijk muziekje afgespeeld (dat doen de bussen daar soms). Ik zat een beetje achterin, met mijn hoofdtelefoon op, de muziek zachtjes aan om zo min mogelijk te missen van mijn omgeving. En van de stem binnenin mij die vertelde dat het helemaal goed ging komen.

Veel nieuwe vrienden, 10 treinritten, 5 geweldige hikes, talloze prachtige foto’s, 100 momenten waarop ik het ontzettend leuk met mezelf had alleen, 1 auto-ongeluk en 500 lekkere hapjes later kan ik het beamen: het is helemaal goed gekomen.

Continue reading Taiwan in foto’s