De zomer van 2018: op Tinder

Na veel tranen, maar ook veel gelach van mijn kant, relaxte gesprekken langs het water en regelmatig ook wat persoonlijke verhalen van haar toevertrouwd krijgen, voelen de sessies met mijn therapeut bijna aan als gesprekken tussen twee vriendinnen.

“Je bent er hoog aan toe om te daten,” zegt ze tegen me. Dit als reactie op mijn verhaal dat het sparen van de pandapunten zijn tol begint te eisen op met name mijn mentale gesteldheid en dat dit heeft geleid tot bijzonder slecht ingeschatte acties zoals toegeven aan de avances van een bezette man, met hem zoenen en daar achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van hebben.

“Als ik jou was, dan zat ik nu op iedere datingsite die ik maar kon vinden,” gaat ze door. “Je was met dezelfde man sinds je 18e, je bent nu 30. Wat weet je nou van mannen? Of wat er daarbuiten te halen is. Ga ontdekken! Voor jouw part heb je iedere dag van de week een ander in je bed!” Mijn therapeut dames en heren, een bona fide cheerleader voor je zo sletterig gedragen als je lichaam en agenda maar toelaten.

Na de sessie, het is een dinsdagavond in juli, ga ik naar huis. Eenmaal in bed pak ik in plaats van mijn boek toch de telefoon. En installeer voor het eerst van mijn leven Tinder. Maak het meest luie profiel ooit aan. Drie foto’s, geen biografie. En swipen maar. Een aap zou het kunnen.

Ondanks dat ik mezelf best kieskeurig vind, heb ik binnen een uur 10 gesprekken.

Op Tinder zit alleen maar schorriemorrie – Mijn broertje

Ik beloof mezelf: als het goed voelt, dan ga je er gewoon voor. Niet miepen, leef een beetje.

Woensdag al voelt het alsof mijn hele telefoon overgenomen is door Tinder. Ik laat het een beetje op zijn beloop. Maar in de middag begint een mooie jongen met blonde krulletjes een gesprek. En dat gesprek gaat snel de diepte in. Geen enkel onderwerp is taboe. Scheiding, burn outs, geloof. Het passeert allemaal de revue. Ik hou ervan als geen enkel onderwerp taboe is. Zo erg, dat ik op donderdag al voorstel om een keer iets te drinken. Hij stelt de volgende dag al voor. En ik stem in. Want he, leef een beetje.

Vrijdag na werk zit ik eerst bij mijn buren. Om hun bij te praten over de nieuwste impulsieve actie van hun gekke buurmeisje. Ik ga over een aantal uur op mijn eerste Tinderdate! Nee, schrap dat. Mijn eerste date ooit met iemand die niet X is. En X is zo vertrouwd. Dit is nog wel vijf stationnetjes verder van niet-vertrouwd. Mijn buurman wil perse op de hoogte gehouden worden van mijn locatie. Leuk is leuk, maar het moet allemaal wel veilig zijn.

Je hebt niet eens met hem gebeld vantevoren?! Ik zou hem gevraagd hebben een foto te sturen waarop hij poseert met de krant van vandaag, zodat je zeker weet dat je niet gecatfished wordt – Collega 

We ontmoeten elkaar in de stad. Een inwendige zucht van opluchting: hij ziet er gelukkig net zo uit als op zijn foto’s. Leuke krullen. Lieve ogen. We gaan zitten in een bar. Hij heeft al veel ervaring met daten en daten via Tinder en het gesprek gaat okay-ish. Het zou veel beter gaan als ik niet steeds stiekem om me heen aan het kijken ben naar mogelijke vluchtroutes. Of me er zo pijnlijk van bewust ben dat ik dit echt doe. Met mijn 1.50m alleen in de stad zijn. Met iemand die ik niet ken. Maar naarmate de tijd verstrijkt, raak ik er steeds meer van overtuigd dat hij me niet gaat vermoorden en ontspan ik een beetje.

De barman komt aankondigen dat het tijd is voor het laatste rondje. Goh, dat gesprek ging nog best snel voorbij! Toch soepel verlopen? Ik kijk op mijn telefoon: 02:00. Tijd om de buurman even een update te sturen.

Het is nogal een afstand van de bar naar zijn huis en hij heeft geen vervoer bij. Ik bied aan om hem thuis te brengen. In mijn eigen auto ben ik nog het meest ontspannen van de hele avond. Bij hem thuis aangekomen draait hij zich naar me toe: “Ik wil eigenlijk niet dat de avond nu al voorbij is.” Ik moet lachen om deze afgezaagde zin en buig me naar hem toe om hem een kus te geven. Hij zoent terug. En hoe! Passie. Alle enge gedachten over in een container belanden verlaten mij als sneeuw voor de zon. Uiteindelijk ga ik zelfs even met hem mee naar binnen voor thee. En daarna weer snel braaf naar huis, voordat mijn buurman de troepen inschakelt.

De avond krijgt de avond erna een heerlijk vervolg als ik hem, weer op weg naar de stad, zijn telefoon ga terugbrengen die hij in mijn auto was vergeten (of ‘vergeten’?). En ook daarna geeft diezelfde mooie man me nog een paar memorabele momenten mee om te koesteren.

Een warmer welkom van Tinder had ik haast niet kunnen krijgen.

Advertisements

8 thoughts on “De zomer van 2018: op Tinder”

  1. Aaaaawww… (ok, klinkt heel suf), maar aaaaw… ik vind dit zo tof voor je. Of je nou nog met hem gaat daten of niet (ik ben dan voorstander van niet, als je zo lang samen was met je ex, geef ik je geweldige therapeute gelijk). Hopla, mannen ontdekken.

    En dan even serieus. Daarmee bedoel ik óók gewoon goede gesprekken hebben. Eens een visie vanuit een mannelijk standpunt bekijken, maar dan een andere man dan de ex. Gewoon ouwehoeren (omdat mannen dat anders doen dan vrouwen). Maar wat een geluk. Denk niet dat iedereen met Tinder zo’n eerste geslaagde date heeft.

    P.S. 1,50 m rocks 🙂

    Like

  2. Aaaah wat fijn! Wat een leuke eerste ervaring met Tinder! Ik ken mijn vriend van Tinder en dat blijft soms een gek idee, maar inmiddels wonen we samen dus ik heb niks te klagen! 🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s