Het begin van het einde

“Misschien is het goed voor je om even het huis uit te gaan.” Ik spreek de woorden uit voordat ik het door heb. Jij kijkt verrast op. Aan de manier waarop je verrast bent, merk ik dat je ergens al langer erop wacht dat ik deze woorden zeg.

“Goed om je hoofd leeg te maken, voor jezelf om na te denken over wat je wil. En te ontdekken of je mij mist. Of niet.” Zo besluit ik mijn praatje.

We rijden weer eens in de auto. Op de een of andere manier doen we dat altijd als we een rampzalig moment samen hebben beleefd. Het kalmeert ons beiden. We praten over kleine dingen. Muziek die we mooi vinden, grappige dingen die we hebben gelezen, gebeurtenissen op werk. Dat ik toch over de slechte staat van onze relatie begin is eigenlijk taboe, maar de woorden hebben mijn mond al verlaten en ik kan maar beter doorzetten. The best way out is always through  Robert Frost. 

“Daar zit misschien wel iets in.” Zo zeg jij.

Onze meest recente gesprekken waren catastrofaal . Ik denk dat ik dingen helder uitleg en zelfs dat we ergens landen, waar we de volgende keer op kunnen doorgaan. Om dan bij het volgende gesprek erachter te komen dat het helemaal niet zo was. Dat het helemaal niks uit heeft gemaakt, of dingen zelfs erger heeft gemaakt. Je blijft me vragen naar het Waarom. Waarom wil en doe ik bepaalde dingen zoals ik ze wil en doe. Voor mijn gevoel klink ik als een gebroken platenspeler en zeg ik steeds hetzelfde. En niks van wat ik zeg, geeft jou het antwoord waar je op blijft wachten. Nadat ik weer uit onmacht in tranen ben uitgebarsten en compleet ben dichtgeklapt, stel jij met een door tranen verstikte stem voor om de auto in te stappen. En daar doe ik, na een uur rondrijden, aan jou het voorstel om even het huis uit te gaan.

Bij thuiskomst zitten we samen in het donker op de bank. Jij omhelst me. Vraagt of je met me mag bidden. Ik stem toe. Halverwege jouw gebed begin je te huilen en pak je me stevig vast. “Het voelt als een afscheid,” stamel je. In mijn hoofd kan ik daar niet bij. Het is geen afscheid. Je gaat me missen. We nemen even wat ruimte en gaan daarna weer met goede, frisse, moed door. Ik ga nadenken over een nieuwe manier om aan je uit te leggen wat er in mij omgaat, zodat je het wel begrijpt. Ik ben redelijk goed met woorden. Ik ga de magische formule en volgorde wel vinden zodat ik hem uit kan spreken, zodat je mij weer ziet. Echt ziet. En weer bij me terug kan komen.

Binnen tien minuten heb je een Albert Heijn kratje gepakt met daarin alles wat je mee wil nemen voor de komende periode bij je ouders. Bij de deur draai je je nog even om. “Slaap zal niet makkelijk komen vannacht, maar laten we allebei proberen wat te rusten.” Ik zit op de bank. Knik. Doe alles wat ik kan om niet in tranen uit te barsten in jouw bijzijn. Want als ik ga huilen, dan ga je niet weg. Omwille van mij. Maar ik zie je ineens helder. Je hebt er zo’n behoefte aan om weg te gaan. Weg uit dit huis waar je nooit gelukkig bent geworden. Maar ook weg van mij. De persoon die jou herinnert aan je mooiste geluk en je diepste verdriet tegelijkertijd. Het geeft je teveel verwarring en het doet je teveel verdriet om bij mij te zijn. En ik… ik wil je alles geven wat je wil. Het lukt mij om mezelf lang genoeg groot te houden; het laatste wat je ziet is mijn glimlach. De deur sluit zachtjes achter je. Zachtjes beginnen de tranen te stromen.

Je miste me niet genoeg. Ik vond de toverspreuk niet op tijd. Misschien was hij er nooit. Drie maanden later kwam je langs om me te vertellen dat je wilde scheiden.

This is the way the world ends. Not with a bang, but with a whimper.
T.S. Eliot 

Advertisements

2 thoughts on “Het begin van het einde”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s